هدف از انجام این پژوهش تدوین مدل درگیری تحصیلی بر اساس عوامل جو روانی اجتماعی کلاس درس و جو عاطفی خانواده با نقش میانجی تاب آوری تحصیلی بود. طرح پژوهش همبستگی از نوع مدل معادلات ساختاری بود. جامعه آماری را دانش آموزان دوره اول متوسطه (پایه هشتم و نهم) شهرستان خرم آباد تشکیل می دهند. روش نمونه گیری تصادفی طبقه ای نسبتی چندمرحله ای بود که با این روش 310 نفر دانش آموز دوره اول متوسطه (پایه هشتم و نهم) انتخاب و به پرسش نامه های: درگیری تحصیلی، جو روانی- اجتماعی کلاس درس، جو عاطفی خانواده و تاب آوری تحصیلی پاسخ دادند. داده ها با کمک نرم افزار amos و با روش مدل یابی معادلات ساختاری تحلیل شد. نتایج حاکی از این بود که مدل درگیری تحصیلی درمجموع از برازش قابل قبولی برخوردار است، این موضوع نشان می دهد که داده های به دست آمده از نمونه، مدل پیشنهادی را تائید می کنند. نتایج به دست آمده ضرایب رگرسیون مستقیم بین متغیرهای پژوهش نشان داد مسیرهای مستقیم جو روانی- اجتماعی کلاس درس و جو عاطفی خانواده به درگیری تحصیلی معنادار نیستند، ولی دیگر مسیرهای مستقیم و دو مسیر غیرمستقیم، مثبت و معنادار بودند، این موضوع حاکی از این است که تاب آوری تحصیلی می تواند رابطه میان جو عاطفی خانواده و درگیری تحصیلی را میانجیگری کند، بدین ترتیب می توان گفت جو روانی اجتماعی کلاس درس و جو عاطفی مناسب در خانواده تاب آوری تحصیلی را بالا می برند و نتیجه بالا رفتن تاب آوری تحصیلی افزایش درگیری تحصیلی خواهد بود.

پژوهش حاضر به بررسی رابطه عملکرد خانواده و جو روانی - اجتماعی کلاس با ناسازگاری دانش آموزان پایه سوم متوسطه شهرستان ملایر پرداخته است. آزمودنی ها در این پژوهش 302 نفر (152 پسر و 150 دختر) بودند که با روش نمونه گیری تصادفی مرحله ای انتخاب شدند. جهت جمع آوری داده های مورد نیاز از مقیاس سنجش عملکرد خانواده (FAD)، مقیاس کلاس من (MCI) و پرسشنامه سازگاری دانش آموزان دبیرستانی (AISS) استفاده شد. یافته ها نشان داد که عملکرد خانواده و جو روانی - اجتماعی کلاس با ناسازگاری دانش آموزان رابطه معنی دار منفی دارد.

هدف: این پژوهش به منظور بررسی تاثیر عملکرد نظام خانواده بر بهداشت روانی اعضای خانواده (پدر، مادر و فرزندان) صورت گرفته است. روش: جامعه آماری پژوهش، خانواده های مهاجر ایرانی و افغانی در کشور انگلستان بودند. مجموعا 45 خانواده (پدر، مادر و یک جوان 20-15 ساله خانواده) مورد بررسی قرار گرفتند. برای گردآوری اطلاعات از مصاحبه بالینی با خانواده، پرسشنامه سلامت عمومی، پرسشنامه افسردگی بک، پرسشنامه ارزیابی همبستگی و انعطاف پذیری خانواده و پرسشنامه محیط خانواده استفاده شد. داده های پژوهش به کمک روشهای آمار توصیفی و تحلیل واریانس یکطرفه تجزیه و تحلیل شدند. یافته ها: نتایج نشان داد که عملکرد کلی نظام خانواده های «سالم» و «پریشان» کارآمد بوده و تفاوت چندانی با یکدیگر ندارند، ولی عملکرد خانواده های «افسرده» در مقایسه با دو گروه دیگر ناکارآمدتر بوده است. خانواده های «افسرده» از همبستگی و انعطاف پذیری کمتری برخوردار بوده و اعضا ارتباط کمتری با یکدیگر داشتند. در خانواده های «افسرده» قدرت به طور نامتعادل بین پدر و مادر تقسیم میشد و ائتلاف والد- فرزند بیشتر به چشم می خورد. والدین خانواده های افسرده در تربیت فرزندان ناهماهنگ بوده، از زندگی زناشویی رضایت کمتری داشتند و رابطه جوانان و والدین دوستانه و رضایت بخش نبود.

هدف از پژوهش حاضر بررسی رابطه بین عملکرد خانواده و جو روانی-اجتماعی کلاس با ناسازگاری دانش آموزان پسر پایه اول دبیرستان شهر اهواز می باشد. آزمودنی ها در این پژوهش 380 نفر بود که با روش نمونه گیری تصادفی چند مرحله ای انتخاب شدند. جهت جمع آوری داده های مورد نیاز از پرسش نامه های عملکرد خانواده (FAD)، مقیاس کلاس من (MSI) و پرسشنامه سازگاری دانش آموزان دبیرستانی (AISS) استفاه شد. تجزیه و تحلیل داده ها از طریق ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون چندگانه انجام شد. یافته ها نشان داد که بین عملکرد خانواده و جو روانی-اجتماعی کلاس با ناسازگاری کلی، و ناسازگاری عاطفی، آموزشی و اجتماعی رابطه منفی و معنادار وجود دارد. به طور کلی، ترکیب عملکرد خانواده و جو روانی-اجتماعی کلاس پیش بینی کننده معناداری برای ناسازگاری دانش آموزان پایه اول در جمعیت مورد مطالعه بودند.